udabno
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ხორციელის კვირიაკე

 

 

ოდეს მოხვიდე დიდებით, მსაჯულო სიმართლისაო, და დასჯდე საყდართა ზედა, განსჯად ყოველთავე დაბადებულთა საღმრთოჲთა ბჭობითა, მდინარე ცეცხლისა ჰგუემდეს მწარედ უნაყოფოთა, გხედვიდენ შენ შიშით ზეცისა ძალნი შეძრწუნებულნი, ჰყოფდე რა განჩინებასა და მიაგებდე კაცად-კაცადსა, მაშინ შეგვიწყალენ ჩუენ, მაცხოვარ, ვითარცა მოწყალე ხარ, და მარჯუენეთა ნაწილსა ღირს-მყვენ ყოვლადძლიერო.

რაჟამს განეხმოდიან წიგნნი იგი გულთანი, და გამოჩნდებოდიან საქმენი ყოველთანი წინაშე შენსა, და ღელე გლოვისა საშინელად გრგვინვით ოხრვიდეს და ეტყინებოდეს, და ცოდვილთა დასნი საუკუნოდ დასჯად წარისხმოდიან, სამართლად განსჯითა შენითა, და უნაყოფოდ სცრემლეოდიან, მაშინ შეგვიწყალენ ჩუენ, მადიდებელნი შენნი, სახიერ, და გვიხსნენ სატანჯველთაგან, მხოლოო უცოდველო.

მცნებანი უფლისანი გვიცნობიეს, ესრეთ ვსცხოვრებდეთ: მშიერნი გამოვზარდნეთ, მწყურვალთა ვასვათ, შიშუელნი შევმოსნეთ, უცხონი შევიწყნარნეთ, სნეულებასა და საპყრობილესა შინა მყოფთა მივხედნეთ, რაჲთა სთქუას მეუფემან ჩუენდა მომართ, რომელსა ჰნებავს განკითხვაჲ ყოვლისა სოფლისაჲ: მოვედით კურთხეულნო მამისა ჩემისანო და დაიმკვიდრეთ თქუენთვის განმზადებული სასუფეველი.

მარხვანი
 

გონებაში ჩაიწერე საბოლოო დიდი ცვლილება, რომელიც ყველას შეეხება: როდესაც ძე ღვთისა მოვა „დიდებითა თვისითა და ყოველნი ანგელოზნი მისნი მის თანა“ (მათ. 25,31). რამეთუ „მოვიდეს... და არა დადუმნეს“ (ფსალმ. 49,3), როდესაც მოვა განსჯად ცხოველთა და მკვდართა, რათა მიაგოს თითოეულსა „საქმეთა მათთაებრ“ (მათ. 16,27); როცა ის საყვირი რაღაც დიდებულსა და საშინელ ხმას გამოსცემს, გააღვიძებს საუკუნითგან დაძინებულებს, „და გამოვიდოდიან კეთილის მოქმედნი აღდგომასა ცხორებისასა, ხოლო ბოროტის მოქმედნი აღდგომასა სასჯელისასა“ (იოან. 5,29). გაიხსენე დანიელის ხილვა, როგორ წარმოაჩენს სამსჯავროს ჩვენს თვალთა წინაშე; ამბობს: „და ვხედევდ მე, ვიდრემდის საყდარნი დაიდგნეს და ძუელი იგი დღეთაჲ დაჯდა. სამოსელი მისი სპეტაკ, ვითარცა თოვლი, და თმაჲ თავისა მისისაჲ, ვითარცა მატყლი წმიდაჲ... ეტლისთუალნი მისნი ცეცხლებრ შემწუველ. მდინარე ცეცხლისაჲ იქცეოდა წინაშე მისსა. ათასნი ათასთანი ჰმსახურებდეს მას და ბევრნი ბევრთანი დგეს წინაშე მისსა. და სამსჯავროჲ დაეგო და წიგნნი განეხუნეს“ (დან. 7, 9-11). კეთილი, უკეთური, ცხადი, დაფარული, საქმეები, სიტყვები, გულისსიტყვები – ყველაფერი მყისიერად გაცხადდება ყველას გასაგონად, ანგელოზთა და კაცთა. როგორ მდგომარეობაში იქნებიან მაშინ ცხოვრების ცუდად განმვლელნი? სად დაიმალება სული, რომელიც უცებ ამდენი მაყურებლის წინაშე შერცხვენილი გამოჩნდება? როგორ მდგომარეობაში იქნება ამგვარ დაუსრულებელ და მოუთმენელ ტანჯვას მიცემულის სხეული იქ, სადაც ჩაუქრობელი ცეცხლია, უკვდავად მტანჯველი მატლია, ჯოჯოხეთის ბნელი და საშინელი ფსკერია, მწარე გოდებაა, უცნაური ქვითინი, ტირილი და კბილთა ღრჭენაა და არა აქვს ტანჯვას დასასრული?

წმ. ბასილი დიდი

 

ის (ღმერთი) გვეტყვის ჩვენ: „თქვენთვის განვკაცდი, თქვენთვის ხილულად მიმოვიდოდი ქვეყანაზე, თქვენთვის ვიგვემე, თქვენთვის თავს ვიდევ ყვრიმლის-ცემა, თქვენთვის ჯვარს-ვეცვი ძელზე ამაღლებული, თქვენთვის, მიწისაგანთათვის, ძმრის სმა თავს-ვიდევ, რათა თქვენ წმინდანი, ზეციურნი გამეხადეთ. ჩემი სასუფეველი მოგეცით, ყველას ძმები გიწოდეთ, მამას მივუძღვანე (თქვენი თავი), სული წმიდა გარდამოგივლინეთ. რაღა შემეძლო გამეკეთებინა ამაზე მეტი და არ გავაკეთე თქვენს საცხოვნებლად?

არ მსურს ერთადერთი: ძალდატანება თავისუფალ ნებაზე, რომ ცხონება თქვენთვის აუცილებლობად არ იქცეს. თქვით, ცოდვილებო და ბუნებით მოკვდავნო, რა მოითმინეთ ჩემთვის, მეუფისთვის, თქვენთვის ვნებულისთვის?“ ამგვარად, განმზადებულია სასუფეველი და ცხოვრება, განსვენება და სიხარული, ასევე მარადიული ტანჯვა ბნელსა გარესკნელსა. წავიდეთ საითაც გვინდა, ყველაფერში თავისუფლებაა მოცემული.

წმ. ეფრემ ასური

 

ეს სამსჯავრო იქნება ერთადერთი, საბოლოო და საშინელი, და უფრო სამართლიანი, ვიდრე საშინელი, ან, უკეთ რომ ვთქვათ, იმიტომაცაა საშინელი, რომ სამართლიანია. მაშინ დაიდგმება საყდრები, ძველი დღეთა (დან. 7,9) დაჯდება, წიგნები გადაიშლება, ცეცხლოვანი მდინარე დაიწყებს დენას, თვალთა წინაშე წარმოდგებიან განმზადებული ნათელი და ბნელი: „და გამოვიდოდიან კეთილის მოქმედნი აღდგომასა ცხორებისასა“, რომელიც აწ დაფარულია ქრისტეში, ხოლო ბოლოს მასთან ერთად გაცხადდება, „ხოლო ბოროტის მოქმედნი აღდგომასა სასჯელისასა“ (იოან. 5,29), რომლებიც, ურწმუნონი, უკვე განსაჯა განმსჯელმა სიტყვამ (იოან. 12,48). და პირველნი დაიმკვიდრებენ გამოუთქმელ ნათელს და წმიდა სამების ჭვრეტას... ხოლო მეორეთა ხვედრი, სხვა ყველაფერთან ერთად, იქნება ტანჯვა, ან, უკეთ რომ ვთქვათ, ყველაზე უწინ, განგდება ღვთისგან და სირცხვილი, რასაც დასასრული არ ექნება.

წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი

 

როდესაც დადგება განსაზღვრული დღე, დაიდგმება საყდარი, დაჯდება მსაჯული, ცეცხლოვანი მდინარე დაიწყებს დენას (დან. 7,10) და მოგვეთხოვება პასუხი ჩვენი საქმეებისთვის. მაშინ ვეღარავინ გამოითხოვს ჩვენთვის შეწყალებას... ცოდვილები აუცილებლად დაექვემდებარებიან მარადიულ სასჯელს, მართალნი კი ჯილდოებს ეღირსებიან. ხოლო ის, რომ არც ერთს და არც მეორეს დასასრული არ ექნება, გამოგვიცხადა ქრისტემ, როდესაც თქვა, რომ როგორც ცხოვრება იქნება საუკუნო, ასევე სასჯელიც იქნება საუკუნო. როდესაც მან შეაქო მარჯვნივ მდგომნი და დასაჯა მარცხნივ მდგომნი, დაამატა: „და წარვიდენ ესენი სატანჯველსა საუკუნესა, ხოლო მართალნი ცხორებასა საუკუნესა“ (მათ. 25,46).

წმ. იოანე ოქროპირი

 

ჰოი საშინელი, დაუსრულებელი სირცხვილი, რომელიც მელოდება, თუკი არ შევიცვლები და არ გავთავისუფლდები მრავალი ჩემი ბიწისგან! ჰოი როგორი ტირილი, როგორი მწარე ცრემლი და კბილთა ღრჭენა მომელის, თუკი გვიან მაინც არ გამოვფხიზლდები, არ ჩამოვიბერტყავ დაუდევრობის ღრმა ძილს და არ განვიძარცვავ ცოდვის ჭუჭყიან სამოსს! სინათლის ნაცვლად – სიბნელე, სიხარულის ნაცვლად – ტანჯვა, განსვენების ნაცვლად – სასჯელი და სივიწროვე მომიცავს მე. რაღაა უფრო საშინელი და დამთრგუნველი, რის შესახებ მხოლოდ საუბარიც მტკივნეულია (და რამდენად უფრო მტკივნეულია განცდა! შეგვიწყალე ჩვენ, ჰოი, იესო ქრისტე, და გვიხსენ ამ სატანჯველისგან): განეშორო ღმერთს და მის წმიდა მხედრობას, და სამარადისოდ შეუერთდე ეშმაკსა და მის უწმინდურ დემონებს – თანაც არავითარი იმედი არ არსებობს ამ საშინელებისგან განთავისუფლებისა... და ყოველგვარ სატანჯველზე უფრო მტანჯველი და საშინელია სამუდამო ერთობა მათთან, ვისაც სძულს და მოძულებულია (რომ აღარაფერი ვთქვათ სატანჯველებზე) და განშორება მისგან, ვისაც უყვარს და ვინც უყვართ...

რაკიღა ჭეშმარიტად გვწამს, რომ მომავალში ეს ყოველივე აღსრულდება, ნუ ვიქნებით უზრუნველნი, არამედ მთელი ძალითა და მონდომებით, ვიდრე დრო გვაქვს, გავექცეთ სოფლის საცდურებსა და სოფლისმპყრობელს (ეშმაკს). სოფელი ხომ მიდის და ყველაფერი, რაც მასშია, იღუპება. ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად დადგება ჟამი, როდესაც საშინელი საყვირი გაუგონარ ხმას გამოსცემს და ყველაფერი მიწიერი დაიშლება, დაკარგავს აწ ხილულ მშვენიერებას, ხილული სამყარო წავა, დასრულდება, და გაცხადდება აწ დაფარული სულიერი სამყარო, რომელიც თვალს, ყურსა და გონებას სრულიად უცნობ საიდუმლოებს წარმოუდგენს.

წმ. მაქსიმე აღმსარებელი

 

ვოლოგდის მიმდებარედ არის დიდი სოფელი, კუბენსკოე, სადაც რამოდენიმე სამრევლო ტაძარია. ერთ-ერთი ტაძრის მღვდელი დასნეულდა და აღსასრულს რომ მიუახლოვდა, თავისი სარეცელის გარშემო დემონები დაინახა, რომლებიც მისი სულის წასაყვანად და ჯოჯოხეთში ჩასაგდებად ემზადებოდნენ. ამ დროს სამი ანგელოზი გამოჩნდა. ერთი მათგანი სარეცელთან დადგა და დაიწყო დავა მღვდლის სულის გამო საშინელ დემონთან, რომელსაც გახსნილი წიგნი ეჭირა; ამ წიგნში მღვდლის ყველა ცოდვა იყო ჩაწერილი. ამ დროს მოვიდა სხვა მღვდელი, რომ ძმა იმქვეყნად გაეცილებინა. დაიწყო აღსარება; სნეულს შეშინებული მზერა წიგნზე ჰქონდა მიპყრობილი და თავგანწირვით წარმოთქვამდა თავის ცოდვებს, თითქოს განაგდებდა საკუთარი თავიდან, – და რას ხედავს? ხედავს ცხადად, რომ როგორც კი წარმოთქვამს რომელიმე ცოდვას, ეს ცოდვა იმ წიგნში ქრება და ჩანაწერის ნაცვლად ცარიელი ადგილი რჩება. ამგვარად, აღსარებით მან ყველა ცოდვა აღხოცა საეშმაკო წიგნიდან და განიკურნა კიდეც. ცხოვრების დარჩენილი დღეები მღვდელმა სინანულში გაატარა და ახლობლებს, მათი სარგებლობისთვის, უყვებოდა ხილვის შესახებ, რომელიც სასწაულებრივი განკურნებით აღიბეჭდა.

წმ. ეგნატე ბრიანჩანინოვი

 

ღირსი დედა თეოდორა ამბობდა: „ვაი შენდა, სხეულო ჩემო, რამეთუ სცან, რა შეგაგინებს, რა გაგხდის ღირსს ცეცხლსა ჯოჯოხეთისასა, და მაინც ყოველთვის მას ეძიებ: ანუ განძღომას მუცლისა, და არასდროს დაადუმებ ენასა შენსა! ვაი შენდა, სულო ჩემო! რამეთუ ჩაიდინე ცოდვა და განარისხე ღმერთი, და გიღირს დაუცხრომელი ტირილი და შემუსვრა სულისა, შენ კი გსურს იცხოვრო მხიარულებით და უდარდელად! ვაი შენდა, სულო, რამეთუ განლევ დღეს დღეზე და ეუბნები ღმერთს: „ხვალ მოვინანიებ“, და არ იცი, იცხოვრებ კი ხვალამდე? ვაი შენდა, სულო, რამდენჯერ უნდოდა ღმერთს მოქცევა და შეწყალება შენი, შენ კი ყოველთვის ეწინააღმდეგებოდი მას! რამდენჯერ ღმერთმა განგანათლა შენ, შენ კი ჯიუტობდი! რამდენჯერ განუგეშა შენ – შენს მდუმარებაში, შენ კი მაინც გიმძიმდა ის! რამდენჯერ განგამტკიცა შენ, შენ კი მაინც უდებ იყავი! რამდენჯერ დაგმოძღვრა შენ, შენ კი არ უსმენდი! ამისთვის, საწყალობელო სულო, ახლა მაინც სრულიად თუ არ შეინანებ, აწ გარწმუნებ შენ, რომ ცეცხლი მარადიული იქნება საცხოვრებელი შენი“.

 

ძმამ ჰკითხა ბერს: „როგორ მოდის გლოვა?“ ბერმა უპასუხა: „გლოვა მოდის საკუთარ ცოდვებზე ფიქრით – რომლებიც ჩაიდინა ადამიანმა ამ ცხოვრებაში: თუ რას მიუგებს მათზე ღმერთს. ვინც ეძიებს გლოვას, დაუცხრომელად უნდა იხსენებდეს ასევე სიკვდილსა და მარადიულ ტანჯვას“.

 

უთხრეს ბერს, რომ ზოგიერთები ღირსი გახდნენ ეხილათ ანგელოზები. ბერმა უპასუხა: „ნეტარია ის, ვინც გამუდმებით ხედავს საკუთარ ცოდვებს“.

 

ნელ-ნელა მიაჩვიე შენი გული, თქვას თითოეულ ძმაზე: „ის ჩემზე უკეთესია“. ამით შენ ისწავლი, ჩათვალო საკუთარი თავი ყველა ადამიანზე ცოდვილად. მაშინ სული წმიდა მოვა და დაიმკვიდრებს შენთან.

პატერიკი

 

სხეულისთვის არაფერია უფრო საზიანო, ვიდრე ნაყროვანება, ისე არაფერი ანგრევს, ამძიმებს და ღუპავს მას, როგორც საკვების უზომოდ მიღება.

 

„ვაჲ კაცისა მის, რომლისა მიერ ძე კაცისაჲ მიეცეს. უმჯობეს იყო მისა, არა თუმცა შობილ იყო კაცი იგი“ (მათ. 26,24). ... ვიღაც ისევ იტყვის: „თუკი უმჯობესი იყო, რომ ის არ დაბადებულიყო, რატომ დაუშვა ღმერთმა როგორც მისი, ასევე ყველა ბოროტის მოვლინება ქვეყნად?“ შენ უნდა გაგეკიცხა ბოროტები იმის გამო, რომ მათ საშუალება ჰქონდათ არ ყოფილიყვნენ ასეთები და ბოროტები გახდნენ; შენ კი ამის ნაცვლად მეტისმეტად იძიებ და იკვლევ ღვთის განგებულებას, თუმცაღა იცი, რომ არავინაა ბოროტი აუცილებლობის გამო. შენ იტყვი: „მხოლოდ კეთილნი უნდა დაბადებულიყვნენ, და აღარ იქნებოდა საჭირო არც გეენა, არც დასჯა, არც ტანჯვა, და თვით ბოროტებაც არ იქნებოდა; ბოროტნი ან არ უნდა დაბადებულიყვნენ, ანდა, თუ დაიბადებოდნენ, მაშინვე უნდა მომკვდარიყვნენ“. უპირველესად უნდა მიგითითო მოციქულის შემდეგ გამონათქვამზე: „აწ უკუე, ჰოი კაცო, შენ ვინ ხარ, რომელი სიტყუას-უგებ ღმერთსა? ჰრქუა ნუ-მეა ქმნულმან შემოქმედსა: რაჲსათვის ესრეთ შემქმენ მე?“ (რომ. 9,20).

წმ. იოანე ოქროპირი

 

შევიყვაროთ ერთმანეთი და შეგვიყვარებს ღმერთი; მოვუთმინოთ ერთმანეთს და ის მოითმენს ჩვენს ცოდვებს; ნუ მივაგებთ ბოროტებისთვის ბოროტებით და ის არ მოგვაგებს ჩვენი ცოდვების შესაბამისად. ცოდვათა ჩვენთა მოტევება ძმებისთვის შენდობით ვპოვოთ, რამეთუ წყალობა ღვთისა ჩვენდამი, მოყვასისადმი შემწყნარებლობაშია დაფარული; ამიტომაც თქვა უფალმა: „მიუტევეთ და მოგეტევნენ“ (ლუკა 6,37); და: „უკუეთუ მიუტევნეთ თქუენ კაცთა შეცოდებანი მათნი, მოგიტევნეს თქუენცა მამამან თქუენმან ზეცათამან“ (მათე 6,14); და კვლავ: „ნეტარ იყვნენ მოწყალენი, რამეთუ იგინი შეიწყალნენ“ (მათე 5,7); და: „რომლითა საწყაულითა მიუწყოთ, მოგეწყოს თქუენ“ (მათე 7,2). აჰა, მოგვიწყო უფალმა წესი ცხონებისა და მოგვცა ხელმწიფება შვილ ღმრთისა ყოფად (იოან. 1,12). ამის შემდეგ ჩვენი ცხონება უკვე ჩვენს ნებაზეა დამოკიდებული.

წმ. მაქსიმე აღმსარებელი

 

ერთნი ფულს აგროვებენ, ხოლო შენ ლოცვები და მოწყალებანი დააგროვე.

წმ. მაკარი დიდი

 

„ვინც ფიქრობს რაიმე სიკეთის გაკეთებას საკუთარი ნებით და არ ეკითხება მოძღვრებს, ის არ მისდევს სჯულს და არაფერი გაუკეთებია სჯულისმიერი. ხოლო ვინც მოქმედებს შეკითხვით, ის ასრულებს სჯულსა და წინასწარმეტყველებს; რამეთუ შეკითხვა სიმდაბლის ნიშანია და ასეთი კაცი ბაძავს ქრისტეს, რომელმაც დაიმდაბლა თავი თვისი და ხატი მონისა მიიღო (ფილიპ. 2,7-8). რჩევის გარეშე მცხოვრები კაცი თავის მტერია, რამეთუ წმიდა წერილი ამბობს: „ყოველივეს რჩევით იქმოდეთ“ (ზირაქ. 32,21); და იოანე მოკლე ამბობს: „თუ დაინახავ თავისი ნებით ზეცად აღმავალ კაცს, დაიჭირე ფეხით და ძირს ჩამოაგდე“. უმჯობესია სიმდაბლით შეკითხვა, ვიდრე საკუთარი ნებით სვლა, რადგან იმას, ვისაც ეკითხებიან, თვით უფალი ასწავლის შემკითხველის სიმდაბლისა და მართალი გულის გამო“.

წმ. ბარსანუფი დიდი

 

სიახლეები

3 მარტი, 2021

ცხოვრება: წმ. მღვდელმთავარი ფილარეტ მოსკოველი – რა უნდა ვქნათ ეპიდემიის ჟამს

 

12 დეკემბერი, 2020

პატერიკები: არა წადილი შენი, არამედ როგორც ინებებს ღმერთი

 

19 ნოემბერი, 2020

მოღვაწეობა: მოღვაწეობა: წმ. იოანე კრონშტადტელი – სულიერი ცხოვრების შესახებ, დღიურებიდან. ნაწილი მეორე

 
16 ნოემბერი, 2020 წ.

მოღვაწეობა: წმ. იოანე კრონშტადტელი – სულიერი ცხოვრების შესახებ, დღიურებიდან. ნაწილი პირველი

 

20 ოქტომბერი, 2020 წ.

განმარტება: განმარტება ფსალმუნის მუხლისა: ნეტარ არს, რომელმან გულისხმა-ყოს გლახაკისა და დავრდომილისაჲ, დღესა ბოროტსა იხსნას იგი უფალმან.

 

14 ოქტომბერი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. ეფრემ ასური – თუკი ღმერთს რაიმეს სთხოვ

 

28 აპრილი, 2020 წ.

პატერიკები: ათონელი ბერის უცნაური განსაცდელი

 

8 აპრილი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. პაისი ველიჩკოვსკის პასუხი ცხონების შესახებ

 

6 აპრილი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. იოანე კრონშტადტელი – რას დაგვმართებ, უფალო?

 

31 მარტი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. მღვდელმთავარი ფილარეტ მოსკოველი – სანუგეშო წერილი ეპიდემიის ჟამს

 

25 მარტი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. ნილოს სინელის წერილი წმ. იოანე ოქროპირის ხილვების შესახებ

 

24 ოქტომბერი, 2019 წ.

გარდაცვალება: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – კეთილი ძია იანისი

 

25 სექტემბერი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – სასუფეველში შესვლის უფლება

 

29 მაისი 2019 წ.

საცდურები: დეკანოზი ანასტასი გოცოპულოსი – თვითხელდასხმული ვიკენტი ჩეკალინი და უკრაინის ეკლესიის „ავტოკეფალია“

 

23 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – სწავლებები სულიერი ცხოვრების შესახებ

 

20 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – იესოს ლოცვისათვის

 

19 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმიდა მამათა სწავლებების კრებული

 

18 აპრილი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – საუბარი ნიკოლოზ გოგოლის შესახებ

 

17 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ეფრემ ასური – გამოკრებილი სწავლებები

 

16 აპრილი 2019 წ.

გარდაცვალება: თხოვნა საიქიოდან. პეტრე სტოლიპინის შვილის ნაამბობი

 

14 აპრილი 2019 წ.

პატერიკები: სიმდაბლის ძალა

 

20 ნოემბერი 2018 წ.

ცხოვრება: ღირსი ნიკონ ოპტინელის წერილი დედისადმი

 

10 აგვისტო 2018 წ.

პატერიკები: მისაბაძი მგალითი

 

20 ივლისი 2018 წ.

ცხოვრება: წმ. ეპისკოპოსი ეგნატე ბრიანჩანინოვი – წერილები

 

22 ივნისი 2018 წ.

მოღვაწეობა: წმ. თეოფანე დაყუდებული – წმიდა მამათაგან გამოკრებილი სულიერი მარგალიტები

 

16 ივნისი 2018 წ.

ცოდვები: წმ. მამები სოდომური ცოდვის შესახებ

 

10 ივნისი 2018 წ.

მრწამსი: რა გველოდება საშინელი სამსჯავროს შემდეგ. „აპოკატასტასისის“ განხილვა წმიდა მამათა სწავლებების მიხედვით

 

2 ივნისი 2018 წ.

საცდურები: რატომ არის ქრისტიანისთვის მიუღებელი ე.წ. ბიოდინამიური სოფლის მეურნეობა

 

24 მაისი 2018 წ.

მოღვაწეობა: ნეტარი აბბა ზოსიმეს სწავლებებიდან

 

22 მაისი 2018 წ.

განმარტება: წმ. იოანე ოქროპირი – თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ

 

20 ოქტომბერი, 2017 წ.

ცხოვრება: წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი – შვილებისა და მშობლების ურთიერთობა იესო ქრისტეს ცხოვრების მაგალითით

 

5 სექტემბერი. 2017 წ.

მოღვაწეობა: ოპტინელი წმიდა მამების სწავლებები

 

15 ივნისი. 2017 წ.

ცხოვრება: ფსიქოლოგების, ექიმებისა და სოციოლოგების რჩევები მშობლებს ინტერნეტთან დაკავშირებით

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა